12 - Oorsprong, wezen en bestemming van de mens

'De wetenschap die tot de prehistorische tijd wil doordringen en de oorsprongen van de dingen wil vinden, moet per definitie de toevlucht nemen tot gissingen, vermoedens en veronderstellingen. Die zijn niet vatbaar voor strikte bewijzen.'

'Als de mens zichzelf geleidelijk uit het dier ontwikkeld heeft, zonder God, dan verliezen de godsdienst, de waarheid, de moraal, de schoonheid hun absolute karakter.'

'Engelen zijn de zonen, de krachtige helden, de machtige legermachten van God. Mensen werden volgens zijn beeld geschapen en zijn Gods geslacht.'

'De mens is ver boven het dier verheven. Er is tussen die twee geen geleidelijke overgang maar een kloof.'

'Aangezien de leer van de schepping verworpen wordt, moet men natuurlijk wel aannemen dat er in het begin iets bestond, want uit niets kan niets worden.'

'De schepping van de mens volgens Gods beeld en de mogelijkheid van zijn val sluiten de mogelijkheid van zijn verlossing en herschepping in.'

'Hoe hoog Adam ook door God werd geplaatst, hij had het hoogste nog niet.'

'Door zijn geestelijke natuur is de mens verwant aan God, die Geest is.'

'Zoals de mens in het klein is, zó is God in het groot, in het oneindig grote, omdat de mens is zoals God is.'

'De Schrift noemt de gevallen mens niet alleen beeld van God, maar ze blijft hem zo ook altijd door beschouwen en behandelen. Toch vinden we daarnaast de voorstelling dat de mens door de zonde het beeld van God heeft verloren.'