12 - Oorsprong, wezen en bestemming van de mens

'Aangezien de leer van de schepping verworpen wordt, moet men natuurlijk wel aannemen dat er in het begin iets bestond, want uit niets kan niets worden.'

'Omdat de mens Gods zoon is, is hij tegelijk koning over de aarde.'

'Als de mens zichzelf geleidelijk uit het dier ontwikkeld heeft, zonder God, dan verliezen de godsdienst, de waarheid, de moraal, de schoonheid hun absolute karakter.'

'Zoals de mens in het klein is, zó is God in het groot, in het oneindig grote, omdat de mens is zoals God is.'

'De wetenschap die tot de prehistorische tijd wil doordringen en de oorsprongen van de dingen wil vinden, moet per definitie de toevlucht nemen tot gissingen, vermoedens en veronderstellingen. Die zijn niet vatbaar voor strikte bewijzen.'

'Als de mens bij zijn schepping tot de arbeid geroepen werd, dan sluit dit in dat hij, na het volbrengen van die arbeid, de rust zou binnengaan.'

'De Schrift noemt de gevallen mens niet alleen beeld van God, maar ze blijft hem zo ook altijd door beschouwen en behandelen. Toch vinden we daarnaast de voorstelling dat de mens door de zonde het beeld van God heeft verloren.'

'De eerste mens, die een tijd lang de enige mens was, is de oorsprong en het begin, het hoofd van het menselijk geslacht geweest.'

'Engelen zijn de zonen, de krachtige helden, de machtige legermachten van God. Mensen werden volgens zijn beeld geschapen en zijn Gods geslacht.'

'Hoe hoog Adam ook door God werd geplaatst, hij had het hoogste nog niet.'