4.5 – De roomse kerk

'Roomse bisschoppen stellen geen presbyters aan om het volk te regeren en te weiden, maar priesters om te offeren.'

'Niemand kan tegelijk monnik en geestelijke zijn zoals het hoort. Het een vormt namelijk een belemmering voor het ander.'

'Alle priesters die geen ander werk of inkomen hebben dan handeldrijven in missen, doen niet alleen hun plicht niet. Nee, ze hebben helemaal geen wettige taak om uit te voeren. Want ze krijgen geen kans om te onderwijzen en ze hebben geen gemeente om te besturen.'

'Wanorde in de kerk heeft de vorsten de gelegenheid gegeven om het benoemen van bisschoppen naar zich toe te trekken. Want ze hadden liever dat zij die macht hadden, dan mensen die er evenmin recht op hadden en er even slecht gebruik van maakten.'

'Alles wat gebruikt wordt om de kerkgebouwen te versieren, wordt verkeerd besteed als men zich niet houdt aan de beperking die de aard van de heilige dingen zelf voorschrijft en die de apostelen en de andere heilige kerkvaders zowel door hun leer als door hun voorbeeld hebben voorgeschreven.'

'Zoals struikrovers mensen vermoorden en dan de buit onder elkaar verdelen, zo hebben de roomsen het licht van Gods Woord gedoofd en als het ware de kerk vermoord en nu denken ze dat alles wat voor heilig gebruik gewijd was, is prijsgegeven om als buit te plunderen.'

'Het staat vast dat er in de afgelopen honderd jaar nauwelijks één op de honderd bisschoppen gekozen is die iets van de heilige leer afwist.'

'De roomsen ordenen niemand, behalve om te offeren. Maar de wettige ordening van een presbyter bestaat uit een roeping om de kerk te besturen en van een diaken om de liefdegaven te beheren.'

'Kapelaans, kanunniken, dekens, proosten en al die vadsige buiten raken zelfs met hun pink nog geen stukje aan van de taak die van dienaren als onmisbaar geëist wordt. Daarom is het onacceptabel dat zij zich die eer onterecht aanmatigen en zo Christus' heilige instelling geweld aandoen.'

'Bij het kiezen van een bisschop is het volk volledig van zijn recht beroofd. De kanunniken dragen de bisschopstaak op aan wie ze maar willen en ze presenteren hem meteen aan het volk, niet om onderzocht te worden, maar om aanbeden te worden.'