4.18 – De mis

'Ik bestrijd de opvatting van de antichrist van Rome en zijn profeten dat de mis een daad is waarmee de priester die Christus offert en anderen die aan dat offer meedoen, iets bij God verdienen. Oftewel dat de mis een zoenoffer is waarmee zij zich met God verzoenen.'

'Het kan niet anders of degenen die elke dag offeren, moeten priesters aanstellen als Christus' opvolgers en plaatsvervangers. Maar door hen in Christus' plaats te stellen, beroven ze Christus van zijn eer en ontnemen ze Hem het privilege van zijn eeuwig priesterschap.'

'De mis onderdrukt en bedekt het kruis en lijden van Christus. Dat is inderdaad heel zeker: zodra er een altaar wordt opgericht, wordt Christus' kruis omvergehaald.'

'De roomsen zijn zo jammerlijk verblind dat ze geen ander offer erkennen dan het misoffer.'

'Als in elke mis Christus geofferd wordt, moet Hij elk ogenblik op duizend plekken wreed gedood worden.'

'Het is niet voldoende om te weten dat Christus het enige offer is, als we niet tegelijk ook weten dat er slechts één offer nodig is, zodat ons geloof vastgehecht zit aan het kruis.'

'Zo groot het verschil is tussen geven en ontvangen, zo groot is het verschil tussen een offer en het sacrament van het avondmaal.'

'Leert Paulus ons niet dat we het brood moeten breken, zodat dat het deelhebben is aan het lichaam en het bloed? Dus als één van ons het krijgt en het niet uitdeelt, hoe klopt dat dan nog met wat Paulus leert?'

'God heeft liever gehoorzaamheid dan offers.'

'Het avondmaal van de Heer wordt door Augustinus alleen maar een offer genoemd omdat het een herinnering, een afbeelding en een getuigenis is van dat speciale, enige echte offer waardoor Christus ons verzoend heeft.'