4.16 – De kinderdoop

'De Heer maakt voor de doop geen onderscheid qua leeftijd. Maar het avondmaal biedt Hij alleen aan aan degenen die in staat zijn het lichaam en bloed van de Heer te onderscheiden, hun eigen geweten te onderzoeken, de dood van de Heer te verkondigen en over de kracht daarvan na te denken.'

'Onweerlegbaar blijkt dat de doop in de plaats gekomen is van de besnijdenis. De doop vervult bij ons dezelfde functie als de besnijdenis.'

'De Heer belooft Abraham dat hij zaad zal hebben waarin alle volken gezegend zullen worden. En dat Hij voor hem en zijn zaad een God zal zijn. Alle mensen die Christus als bewerker van deze zegen door geloof aannemen, zijn erfgenamen van deze belofte. Daarom worden ze kinderen van Abraham genoemd.'

'Als Gods verbond met de Joden niet verder zou reiken dan het tijdelijke leven, wat kunnen we dan nog anders zeggen dan dat het Joodse volk een tijdlang verzadigd is met Gods zegeningen - net zoals je een kudde varkens in een hok vetmest - met de bedoeling dat het uiteindelijk voor eeuwig verloren zou gaan?'

'De muur die heidenen en Joden van elkaar scheidde, is afgebroken. Daardoor werd ook voor de heidenen de toegang geopend tot Gods koninkrijk. En toen werd Abraham ook hun vader, maar zonder het teken van de besnijdenis. Want zij hebben de doop in plaats van de besnijdenis.'

'Niemand kan Gods koninkrijk binnengaan vóórdat hij vernieuwd is door het levende water: de Geest.'

'Het is verkeerd om de volmaaktheid van de doop te beperken tot één moment. Die volmaaktheid reikt tot aan het moment dat we sterven. Ik voeg daar nog aan toe dat het dom is om op de eerste dag in een mens all te zoeken naar een volmaaktheid waar de doop ons tijdens heel ons leven stap voor stap toe uitnodigt.'

'De doop wijst in de eerste plaats op de reiniging van onze zonden. En in de tweede plaats op het sterven van ons vlees, waardoor we opnieuw geboren worden. Alles wat de Schrift over de doop leert, kan worden teruggebracht tot deze samenvatting.'

'Christus heeft zijn apostelen vanaf het begin van zijn prediking bevolen om te dopen. Er is dus geen reden om te beweren dat we uit de laatste hoofdstukken van Mattheüs en Marcus de wet en regel voor de doop moeten halen, alsof die de eerste instelling van de doop bevatten.'

'Stel dat het bewijs dat de Joden ervan verzekerde dat hun zaad gered werd, van ons werd afgepakt. Dan zou Christus' komst als gevolg gehad hebben dat Gods genade voor ons duisterder en minder overtuigend bewezen is dan vroeger voor de Joden. Dat kunnen we niet zeggen zonder Christus vreselijk te beledigen.'