4.11.7 – Bederf van de kerkelijke rechtspraak
'Uit het ene kwaad ontstaat altijd een volgend kwaad.'
4.11.14 – Het standpunt van Gregorius de Grote over wereldlijke claims door geestelijken
'Het is volstrekt helder dat de pausen allesbehalve de eer van Christus zoeken. Want als ze alle wereldse macht ui eigen beweging volledig zouden opgeven, loopt Gods eer of de gezonde leer of het welzijn van de kerk geen enkel gevaar.'
4.11.11 – De wereldlijke macht van de paus
'De paus van Rome heeft, niet tevreden met middelmatige provincies, eerst zijn hand gelegd op koninkrijken en daarna zelfs op het keizerrijk. Hij heeft die enkel door diefstal in handen gekregen.'
4.11.9 – De zwaardmacht past niet bij de geestelijke taak
'De apostelen hadden zoveel gaven gekregen dat ze meer en grotere zorgen konden dragen dan alle mensen die na hen geboren zijn. Toch gaven zij toe dat ze niet tegelijk het Woord en de tafels konden bedienen zonder onder die last te bezwijken.'
4.11.1 – De sleutelmacht en de prediking
'De macht van de rechtspraak is niets anders dan een orde die is ingesteld om de geestelijke regering te bewaren. Voor dat doel zijn er in de kerken van het begin rechtbanken ingesteld om de levenswandel te beoordelen, fouten te bestraffen en de sleuteltaak te bedienen.'
4.11.5 – Door het Woord, zonder geweld
'De strengste straf van de kerk en als het ware de laatste bliksem is de ban. En daar is geen kracht of geweld voor nodig. De kracht van Gods Woord is daarvoor genoeg.'
4.11.3 – Kerkelijke en burgerlijke rechtspraak
'Er is een heel verschil tussen de kerk en de overheid. De kerk claimt niets voor zichzelf dat hoort bij de overheid. En de overheid kan niet uitvoeren wat de kerk moet doen.'
4.11.13 – Het begin van de wereldlijke macht van de paus
'Het is nog geen vijfhonderd jaar geleden dat de pausen nog onderworpen waren aan de vorsten en er geen paus gekozen werd buiten het gezag van de keizer om.'
4.11.16 – Geestelijken moeten zich onderwerpen aan de wereldlijke overheid
'De kerk heeft niet de macht om te dwingen en moet die macht ook niet willen hebben. Ik heb het dan over burgerlijke dwang. Daarom is het de taak van vrome koningen en vorsten om door wetten, besluiten en rechterlijke uitspraken de godsdienst overeind te houden.'
4.11.2 – De sleutelmacht en de tucht
'Niemand mag het oordeel van de kerk koppig negeren. Daarom verklaart de Heer dat zo'n oordeel een afkondiging is van zijn eigen rechtspraak. Zo'n oordeel blijft geldig in de hemel!'
