3.9 – Uitzien naar het toekomstige leven

'We moeten beseffen dat we onze gedachten nooit serieus kunnen richten op het verlangen naar het eeuwige leven en op het nadenken daarover, als we niet eerst doordrongen zijn van verachting voor het tegenwoordige leven.'

'Er bestaat geen middenweg tussen deze twee: óf we gaan de aarde waardeloos vinden, óf we blijven vastzitten in een tomeloze liefde voor de aarde. Als de eeuwigheid ons ook maar iets interesseert, moeten we dus ijverig ons best doen om uit deze verkeerde boeien los te raken.'

'Als gelovigen zich aanwennen om dit leven te verachten, mogen ze dat leven niet gaan haten en niet ondankbaar worden tegenover God. Immers, ook al is dit leven vol ontelbaar veel ellende, toch hoort het ook bij Gods zegeningen. En dit mogen we niet afwijzen.'

'Als verhuizen uit de wereld binnengaan in het leven is, wat is de wereld dan anders dan een graf? Als bevrijd worden van het lichaam betekent dat je volledig vrij wordt, wat is het lichaam dan anders dan een gevangenis?'

'Het is iets tegennatuurlijks dat velen die voor christen willen doorgaan, niet bevangen zijn door verlangen naar de dood, maar in plaats daarvan door een grote angst voor de dood.'

'In het hart van gelovigen zegeviert het kruis van Christus pas over duivel, vlees, zonde en goddelozen als ze hun ogen richten op de kracht van de opstanding.'