3.7 – Zelfverloochening

'Het is iets geweldigs dat we voor God geheiligd en Hem toegewijd zijn! Dan denken, spreken, overwegen en doen we niets anders meer dan wat tot zijn eer is.'

'Een christen moet zo gevormd worden dat hij bedenkt dat hij in heel zijn leven met God te maken heeft. Dan zal hij alles wat hij heeft, onderwerpen aan Gods wil en beslissing en dan zal hij vroom heel zijn aandacht richten op Hem.'

'We moeten in deze wereld leven als vreemdelingen. Want anders zou de hemelse erfenis ons zomaar kunnen ontgaan of uit de vingers kunnen glippen.'

'De Schrift leert ons dat we continu onze gebreken moeten onderzoeken. Zo moeten we onszelf brengen tot nederigheid. Aan de andere kant beveelt de Schrift ons dat we alle gaven van God moeten eren en respecteren die we in anderen zien.'

'Al onze talenten zijn geleende gaven van God. Ze zijn ons toevertrouwd op voorwaarde dat we ze besteden in het belang van onze naaste.'

'Je moet geen rekening houden met de slechtheid van de mensen, maar Gods beeld in hen zien. Dat beeld bedekt hun zonden en wist die uit. Door zijn schoonheid en waardigheid verleidt dat beeld ons om hen lief te hebben en te omhelzen.'

'Je mag geen limiet stellen aan het goeddoen van je naasten, zolang je vermogen je niet in de steek laat.'

'Zonder Gods zegen zullen we alleen maar dingen bereiken die ons uiteindelijk kwaad opleveren. En we moeten natuurlijk geen dingen nastreven die mensen nog ongelukkiger maken.'

'Wie steunt op Gods zegen heeft een troost waarin hij meer rust vindt dan in de grootste rijkdom of macht. Want hij bedenkt dat de Heer zijn zaken bestuurt zoals voor zijn welzijn goed is.'

'Toeval is blind en verwondt zowel degenen die het verdiend hebben als degenen die het niet verdiend hebben. Maar Gods hand gaat niet onnadenkend tekeer, maar deelt zowel goed als kwaad heel ordelijk en rechtvaardig aan ons uit.'