3.4 – Berouw, schuldbelijdenis en genoegdoening

'Uit de vragen die de sofisten stellen en behandelen over berouw en waarin ze zich jammerlijke verstrikken, kun je gemakkelijk opmaken dat ze kletsen over dingen die ze niet kennen.'

'Als we van heel de godsdienst iets zouden moeten weten, dan moeten we toch vooral begrijpen hoe we vergeving voor onze zonden krijgen.'

'Het maakt een groot verschil of je leert dat je vergeving van je zonden verdient doordat je hart volledig en volmaakt gebroken is of dat je leert dat je honger en dorst moet hebben naar Gods barmhartigheid.'

'Wie heeft ooit gehoord dat de Levitische priesters als taak hadden om de biecht af te nemen?'

'Er is echt niets dat ons meer moet aanzetten tot vergevingsgezindheid dan het voorbeeld van God als rechter die dreigt dat Hij onverzoenlijk zal zijn tegenover degenen die te hard en inhumaan zijn.'

'We moeten over en weer onze zwakheden aan elkaar toevertrouwen. Dan kunnen we over en weer advies, medelijden en troost van elkaar krijgen. Bovendien kunnen we, als we weten wat de zwakheden zijn van onze broeders, voor hen bidden tot de Heer.'

'Wat al die leuterende huurlingen van de paus ook kletsen, we weten dat Christus niet de auteur van de wet is die de mensen dwingt hun zonden op te sommen.'

'Chrysostomos zegt: "Ik dwing je niet om je zonden te onthullen voor mensen. Open je geweten voor God. Laat je wonden zien aan de Heer, de beste arts, en vraag Hem om het geneesmiddel."'

'De Schrift schrijft maar één manier van schuld belijden voor. De Heer is het die de zonden vergeeft, vergeet en uitwist. Dus moeten we Hem onze zonden belijden om vergeving te krijgen.'

'Op de verborgen schuldbelijdenis aan God volgt een vrijwillige schuldbelijdenis aan de mensen, steeds als dat nodig is om God te eren of onszelf te vernederen.'