3.24 – Uitverkiezing, roeping en verharding

'Degenen van wie de Heer bepaald heeft dat Hij hen eens uit de kolk van de ondergang zal verlossen, stelt Hij uit tot het daar zijn tijd voor is. Hij bewaart hen alleen voor het vervallen in onvergeeflijke godslastering.'

'De verworpenen berooft God soms van de gelegenheid om zijn Woord te horen, om hen zo op hun bestemming te laten komen. Anderen maakt Hij door de prediking van dat Woord nog blinder en dommer.'

'Dit kan echt niet in twijfel getrokken worden: de Heer zendt zijn Woord naar velen die Hij nog blinder wil maken.'

'De verworpenen zijn aan de boosaardigheid en verdorvenheid van hun hart overgegeven omdat God hen met zijn rechtvaardig, maar onnaspeurlijk oordeel heeft laten opstaan om via hun veroordeling zijn eer te verheerlijken.'

'Er valt niet aan te twijfelen dat God bereid is om te vergeven zodra een zondaar zich bekeerd heeft.'

'Natuurlijk is het waar dat God bereid is iedereen aan te nemen die een beroep doet op zijn barmhartigheid. Maar ik zeg dat niemand bij God komt als God niet eerst naar Hem toe gaat.'

'We weten dat de beloften pas effectief zijn voor ons, als we ze door geloof aannemen. Maar als er juist geen geloof is, dan is ook de belofte ongeldig.'