3.24 – Uitverkiezing, roeping en verharding

'Natuurlijk is het waar dat God bereid is iedereen aan te nemen die een beroep doet op zijn barmhartigheid. Maar ik zeg dat niemand bij God komt als God niet eerst naar Hem toe gaat.'

Christus is de spiegel waarin we onze uitverkiezing horen te zien. We hebben een duidelijk en overtuigend genoeg bewijs dat wij in het boek van het leven geschreven staan als we deelhebben aan Christus.'

'Er valt niet aan te twijfelen dat God bereid is om te vergeven zodra een zondaar zich bekeerd heeft.'

'Laten we Christus omhelzen, die ons vriendelijk wordt aangeboden. Dan zal Hij ons meetellen bij zijn kudde en in zijn stal opgesloten houden.'

'Voorbeelden van mensen die van Christus leken te zijn, maar die Hem verraden, mogen ons er nooit toe brengen dat we niet rustig zouden steunen op de belofte van de Heer dat niemand zal omkomen van wie Hem met echt geloof aannemen.'

'Als je om zekerheid over je uitverkiezing te krijgen Gods eeuwige plan onderzoekt buiten zijn Woord om, werp je je in een dodelijke afgrond. Maar als je dat plan op de juiste manier ordelijk onderzoekt, zoals Gods Woord dat bevat, pluk je daarvan de vrucht van de troost.'

'Er is een algemene roeping. Daarmee nodigt God door middel van de uiterlijke prediking van het Woord iedereen op dezelfde manier bij zich. Er is ook een andere, speciale roeping. Dan verlicht God de gelovigen vanbinnen door zijn Geest.'

'De verworpenen zijn aan de boosaardigheid en verdorvenheid van hun hart overgegeven omdat God hen met zijn rechtvaardig, maar onnaspeurlijk oordeel heeft laten opstaan om via hun veroordeling zijn eer te verheerlijken.'

'We weten dat de beloften pas effectief zijn voor ons, als we ze door geloof aannemen. Maar als er juist geen geloof is, dan is ook de belofte ongeldig.'

'God bestemt tot zijn kinderen degenen die Hij heeft uitgekozen. En Hij neemt hen op in zijn gezin door hen te roepen.'