3.24 – Uitverkiezing, roeping en verharding

'God bestemt tot zijn kinderen degenen die Hij heeft uitgekozen. En Hij neemt hen op in zijn gezin door hen te roepen.'

'De roeping van de uitverkorenen bestaat niet alleen uit de prediking van het Woord, maar ook uit de verlichting door de Geest.'

'Volgens sommigen geldt de uitverkiezing pas echt als de mens er meer instemt. Alsof de Schrift zou leren dat ons de mogelijkheid gegeven wordt om te geloven en niet het geloof zelf!'

'Als je om zekerheid over je uitverkiezing te krijgen Gods eeuwige plan onderzoekt buiten zijn Woord om, werp je je in een dodelijke afgrond. Maar als je dat plan op de juiste manier ordelijk onderzoekt, zoals Gods Woord dat bevat, pluk je daarvan de vrucht van de troost.'

Christus is de spiegel waarin we onze uitverkiezing horen te zien. We hebben een duidelijk en overtuigend genoeg bewijs dat wij in het boek van het leven geschreven staan als we deelhebben aan Christus.'

'Laten we Christus omhelzen, die ons vriendelijk wordt aangeboden. Dan zal Hij ons meetellen bij zijn kudde en in zijn stal opgesloten houden.'

'Voorbeelden van mensen die van Christus leken te zijn, maar die Hem verraden, mogen ons er nooit toe brengen dat we niet rustig zouden steunen op de belofte van de Heer dat niemand zal omkomen van wie Hem met echt geloof aannemen.'

'Er is een algemene roeping. Daarmee nodigt God door middel van de uiterlijke prediking van het Woord iedereen op dezelfde manier bij zich. Er is ook een andere, speciale roeping. Dan verlicht God de gelovigen vanbinnen door zijn Geest.'

'Als je op de juiste manier denkt over de voorbestemming, brengt die het geloof niet aan het wankelen, maar wordt het daar juist heel goed door versterkt.'

'Voordat de uitverkorenen bij de hoogste herder verzameld worden, dwalen ze verstrooid rond in de gewone woestijn. In niets verschillen ze van anderen, behalve dan dat ze door Gods speciale barmhartigheid ervoor bewaard worden dat ze in de diepste afgrond van de dood vallen.'