3.23 – Kritiek op de uitverkiezing

'Als de uitverkiezing niet tegenover de verwerping staat, blijft er van de uitverkiezing zelf ook niets over.'

'God is de hoogste norm voor rechtvaardigheid. Dat geldt zo sterk, dat we alles wat Hij wil als rechtvaardig moeten beschouwen, juist omdat Hij het wil.'

'Wij zijn allemaal bedorven door de zonde. Daarom kan het niet anders of we zijn weerzinwekkend voor God. Ieder die de Heer bestemt voor de dood, verdient het dus door zijn natuurlijke toestand om ter dood veroordeeld te worden.'

'Gods rechtvaardigheid kan niet naar menselijke maatstaven afgemeten of door ons kleine mensenverstand begrepen worden. Het is dus ongepast als we Gods daden durven afkeuren zodra de reden ervoor ons niet duidelijk is.'

'Het is ongepast als wij Gods wil verlagen tot een punt van discussie. Want telkens als het over Gods wil gaat, wordt daarmee de hoogste norm voor rechtvaardigheid genoemd.'

'De reden dat God de toekomstige dingen van tevoren ziet, is juist dat Hij besloten heeft dat ze zo zouden gebeuren.'

'Zoals het bij Gods wijsheid hoort om van tevoren alles te weten wat er zal gebeuren, zo hoort het bij zijn macht om door zijn hand alles te regeren en te besturen.'

'Welke reden kunnen we geven waarom God iets toelaat? Toch alleen dat Hij het zo wil?'

'De verworpenen sluiten hun ogen voor het bederf van hun eigen natuur, terwijl hun veroordeling dáár het gevolg van is. Dit bederf kunnen ze God niet aanrekenen, omdat Hij van zijn schepping verklaart dat die goed is.'

'Als God de ene mens uitkiest en de ander verwerpt, komt dat niet doordat Hij naar de mens kijkt. Nee, het komt alleen door zijn barmhartigheid. En die moet vrij zijn om zichzelf te laten zien en te openbaren, waar en zo vaak Hij maar wil.'