2.10 – De overeenkomst tussen het Oude en het Nieuwe Testament

'We kunnen niet anders zeggen dan dat het einddoel van Gods belofte en van het Oude Testament altijd gelegen heeft in Christus en in het eeuwige leven.'

'Er zijn in het Oude Testament enkele passages die onverhuld die toekomstige onsterfelijkheid laten zien die gelovigen te wachten staat in Gods koninkrijk.'

'Jacob ontkent pertinent dat hij de voorspoed heeft ervaren die de Heer hem beloofd had. Als zijn verzekering klopte, dan betekent dat dat hij zijn hoop niet gevestigd had op aardse dingen.'

'Het verbond met de aartsvaders verschilt in wezen en inhoud totaal niet van het verbond met ons. Het is eigenlijk één en hetzelfde verbond. Alleen de bediening is anders.'

'Het zou toch wel heel absurd zijn als Abraham de vader van alle gelovigen wordt genoemd, als hij zelf onder de gelovigen zelfs niet de laagste plaats zou innemen?'

'Om Gods goedheid nog beter aan te prijzen, schetsen de profeten die voor het volk door middel van tijdelijke zegeningen. Maar ze tekenen die dan zo dat hun gedachten daardoor buiten de aarde en buiten deze voorbijgaande tijd gebracht zouden worden.'

'Het ultieme einde betekent voor de heiligen leven en redding, hoe zo ook heen en weer geslingerd worden. Maar het geluk van de goddelozen is een aangename weg die hen langzaam maar zeker naar de afgrond van de dood brengt.'

'De Heer noemde zichzelf lang na hun dood de God van Abraham, Izak en Jacob. Dat zou toch een belachelijke aanduiding zijn als zij er niet meer waren?'

'Voor wie alleen aan het tegenwoordige leven denkt, is de dood de ultieme wanhoop. Maar zelfs de dood kon Job zijn hoop niet afnemen.'

'Paulus laat heel duidelijk zien dat het Oude Testament vooral gericht was op het toekomstige leven. Want hij zegt dat het Oude Testament de beloften van het evangelie bevat.'