2.10 – De overeenkomst tussen het Oude en het Nieuwe Testament

'Het zou toch wel heel absurd zijn als Abraham de vader van alle gelovigen wordt genoemd, als hij zelf onder de gelovigen zelfs niet de laagste plaats zou innemen?'

'Jacob ontkent pertinent dat hij de voorspoed heeft ervaren die de Heer hem beloofd had. Als zijn verzekering klopte, dan betekent dat dat hij zijn hoop niet gevestigd had op aardse dingen.'

'Abraham, Izak en Jacob hebben zelfs niet het kleinste lapje grond in het land Kanaän gekocht, behalve voor een graf. Daarmee getuigden ze dat ze pas na hun dood de vrucht van de belofte hoopten te krijgen.'

'Als de dood de allerlaatste grens zou zijn, zou je daarin geen verschil kunnen aanwijzen tussen een rechtvaardige en een goddeloze. Maar na hun dood wacht hun elk een ander lot. Dat is het verschil tussen hen!'

'Echt, wie erkent dat er op aarde niets zeker of blijvend is en toch zijn hoop op God gevestigd houdt, ziet het vast zo dat voor hem ergens anders geluk klaarligt.'

'Juist goddelozen zijn vaak voorspoedig en gelukkig, terwijl vromen gebukt gaan onder spot, armoede, minachting en allerlei andere kruizen.'

'Waar blijven de pracht en de praal van de gelovigen? Die zullen komen als het aanzien van deze wereld op zijn kop gezet wordt doordat Gods koninkrijk geopenbaard wordt.'

'Het ultieme einde betekent voor de heiligen leven en redding, hoe zo ook heen en weer geslingerd worden. Maar het geluk van de goddelozen is een aangename weg die hen langzaam maar zeker naar de afgrond van de dood brengt.'

'Voor wie alleen aan het tegenwoordige leven denkt, is de dood de ultieme wanhoop. Maar zelfs de dood kon Job zijn hoop niet afnemen.'

'Om Gods goedheid nog beter aan te prijzen, schetsen de profeten die voor het volk door middel van tijdelijke zegeningen. Maar ze tekenen die dan zo dat hun gedachten daardoor buiten de aarde en buiten deze voorbijgaande tijd gebracht zouden worden.'