2.10 – De overeenkomst tussen het Oude en het Nieuwe Testament

'Enkel door een wenk van Hem maakte de Heer uitgedroogde en verstrooide botten weer levend. Zo gemakkelijk!'

'Alle mensen die God van het begin van de wereld heeft uitgekozen voor een positie onder zijn volk, waren zijn bondgenoten door de band van dezelfde wet en dezelfde leer als die voor ons gelden.'

'Het zou toch wel heel absurd zijn als Abraham de vader van alle gelovigen wordt genoemd, als hij zelf onder de gelovigen zelfs niet de laagste plaats zou innemen?'

'Voor mij spreekt het vanzelf dat Gods Woord zo'n effectieve levenskracht heeft dat het de zielen levend maakt van hen die God het waard keurt om erin te delen.'

'De Heer noemde zichzelf lang na hun dood de God van Abraham, Izak en Jacob. Dat zou toch een belachelijke aanduiding zijn als zij er niet meer waren?'

'Abraham, Izak en Jacob hebben zelfs niet het kleinste lapje grond in het land Kanaän gekocht, behalve voor een graf. Daarmee getuigden ze dat ze pas na hun dood de vrucht van de belofte hoopten te krijgen.'

'Jacob ontkent pertinent dat hij de voorspoed heeft ervaren die de Heer hem beloofd had. Als zijn verzekering klopte, dan betekent dat dat hij zijn hoop niet gevestigd had op aardse dingen.'

'Het verbond met de aartsvaders verschilt in wezen en inhoud totaal niet van het verbond met ons. Het is eigenlijk één en hetzelfde verbond. Alleen de bediening is anders.'

'Paulus laat heel duidelijk zien dat het Oude Testament vooral gericht was op het toekomstige leven. Want hij zegt dat het Oude Testament de beloften van het evangelie bevat.'

'Als de dood de allerlaatste grens zou zijn, zou je daarin geen verschil kunnen aanwijzen tussen een rechtvaardige en een goddeloze. Maar na hun dood wacht hun elk een ander lot. Dat is het verschil tussen hen!'