2.10 – De overeenkomst tussen het Oude en het Nieuwe Testament

'Alle mensen die God van het begin van de wereld heeft uitgekozen voor een positie onder zijn volk, waren zijn bondgenoten door de band van dezelfde wet en dezelfde leer als die voor ons gelden.'

'Echt, wie erkent dat er op aarde niets zeker of blijvend is en toch zijn hoop op God gevestigd houdt, ziet het vast zo dat voor hem ergens anders geluk klaarligt.'

'De Heer noemde zichzelf lang na hun dood de God van Abraham, Izak en Jacob. Dat zou toch een belachelijke aanduiding zijn als zij er niet meer waren?'

'Paulus wist dat de Heer het manna niet alleen uit de hemel liet regenen als voedsel voor de maag. Hij wist dat de Heer het manna ook gaf als een geestelijk mysterie, om af te beelden dat Christus ons geestelijk levend maakt.'

'De Joden lezen en herlezen Mozes wel. Maar er ligt een sluier over hen heen. Dat voorkomt dat ze het licht zien dat glanst op Mozes' gezicht. En zo zal hij bedekt en omhuld blijven totdat ze hem naar Christus keren.'

'Het verbond met de aartsvaders verschilt in wezen en inhoud totaal niet van het verbond met ons. Het is eigenlijk één en hetzelfde verbond. Alleen de bediening is anders.'

'Abraham, Izak en Jacob hebben zelfs niet het kleinste lapje grond in het land Kanaän gekocht, behalve voor een graf. Daarmee getuigden ze dat ze pas na hun dood de vrucht van de belofte hoopten te krijgen.'

'We kunnen niet anders zeggen dan dat het einddoel van Gods belofte en van het Oude Testament altijd gelegen heeft in Christus en in het eeuwige leven.'

'Waar blijven de pracht en de praal van de gelovigen? Die zullen komen als het aanzien van deze wereld op zijn kop gezet wordt doordat Gods koninkrijk geopenbaard wordt.'

'Enkel door een wenk van Hem maakte de Heer uitgedroogde en verstrooide botten weer levend. Zo gemakkelijk!'