Op 10 september vorig jaar werd Charlie Kirk vermoord. Ik weet nog precies hoe ik daar het eerst van hoorde: op Instagram deelde de conservatieve commentatrice Allie Beth Stuckey het nieuws dat Kirk was neergeschoten. Ze riep op te bidden voor zijn leven, want op dat moment was nog niet duidelijk dat hij al dood was. Ook deelde ze een foto waar ze samen met hem op stond.
Ik moet bekennen dat de naam Charlie Kirk me op dat moment weinig zei. Zijn naam klonk vaag bekend en ik herinnerde me dat ik zijn gezicht op sociale media weleens voorbij had zien komen. Maar meer ook niet.
Allie Beth Stuckey kende ik beter. Kort daarvoor had ik als uitgever het contract getekend voor de vertaalrechten van haar boek You’re Not Enough (And That’s Okay). Dat kwam zo: enkele maanden eerder was ik bij toeval gestuit op een ander boek van haar, Toxic Empathy, waarin ze uitlegt dat empathie (je inleven in problemen en emoties van anderen) iets heel anders is dan christelijke naastenliefde. Progressieven leggen graag de nadruk op empathie, maar, zegt Stuckey, te veel empathie maakt dat je allerlei verkeerde dingen (zoals abortus, homoseksualiteit, transgenderisme) gaat goedpraten. Daarmee help je mensen niet echt en dat is niet liefdevol. Met dit boek zwengelde ze in Amerika een debat aan dat nu, twee jaar, later nog steeds voortduurt.
Nu is Toxic Empathy wel een erg Amerikaans boek. Ze gaat uitgebreid in op de Amerikaanse politiek. En wat ze daarin schrijft over het beperken van immigratie en het uitzetten van illegalen vond ik niet sterk. Maar verder vond ik het een prachtig betoog met een belangrijke boodschap. Dat maakte mij nieuwsgierig naar haar eerdere boek, You’re Not Enough (And That’s Okay). Daarin bespreekt ze vijf mythen die vrouwen in onze cultuur voortdurend te horen krijgen:
- Je bent genoeg.
- Je bepaalt je eigen waarheid.
- Je bent perfect zoals je bent.
- Je hebt het recht je dromen waar te maken.
- Je kunt anderen pas liefhebben als je eerst jezelf liefhebt.
Tegenover deze mythen zet ze de Bijbelse boodschap: God is genoeg, Gods waarheid is de waarheid, Hij is volmaakt, we moeten leven voor Hem en zijn liefde uitdelen aan anderen. Zelfliefde kan nooit de oplossing zijn voor onze problemen, want wij zijn zelf de bron van die problemen. De oplossing ligt buiten ons: bij God en bij zijn liefde voor ons.
Ik vond het een verfrissend boek, met een helder, Bijbels verhaal. Haar gereformeerde (presbyteriaanse) achtergrond was duidelijk merkbaar. Ook vertelt ze veel over haar persoonlijke ervaringen, bijvoorbeeld over haar eetstoornis. Al met al heeft dit boek een veel universeler karakter, minder typisch Amerikaans, dan haar andere boek. Daardoor leek dit me een heel geschikt boek om te vertalen en in Nederland uit te geven. Het biedt een gezond tegengif tegen de zelfgerichtheid van onze cultuur, die alles voor waar en goed aanneemt wat waar en goed voelt.
Ik heb wel even getwijfeld. Als conservatieve commentatrice steekt Stuckey niet onder stoelen of banken dat ze een aanhanger is van Trump. En dat is in de Amerikaanse politieke context ook heel begrijpelijk. Het is daar óf-óf. Ik schreef eerder al eens dat ik er zelf ook niet aan had moeten denken dat Kamala Harris president was geworden. Maar ik zie bij Trump ook te veel verkeerde dingen om fan van hem te kunnen zijn. Gelukkig merkte ik, toen ik Stuckey wat beter ging volgen, al snel dat ze weliswaar meer fan van Trump is dan ik zou kunnen zijn, maar dat ze bepaald niet onkritisch is.
Uiteindelijk gaf de inhoud van dit prachtige boek voor mij de doorslag om het boek te willen vertalen en uitgeven. Niet wetend dat zo kort na het ondertekenen van het contract Charlie Kirk vermoord zou worden, met als gevolg dat Stuckeys bekendheid en invloed in Amerika sterk zou toenemen. Naarmate ik Kirk postuum beter leerde kennen, ontdekte ik dat je Stuckey een vrouwelijke Charlie Kirk zou kunnen noemen. In haar podcast Relatable geeft ze vanuit haar conservatief christelijke overtuiging haar commentaar op actuele ontwikkelingen in politiek, cultuur en maatschappij. Ook gaat ze geregeld in debat met andersdenkenden, zoals Kirk ook deed. Ze is een van degenen die het gat opvullen dat Kirk heeft achtergelaten. Dat blijkt wel uit het feit dat begin dit jaar niemand minder dan Hillary Clinton het nodig vond haar ideeën fel te bestrijden in een uitgebreid artikel in de Amerikaanse krant The Atlantic (waarbij ze de boodschap van Stuckey overigens heel verkeerd weergaf).
Charlie Kirk had ook in Nederland vele fans. Ik heb daarom goede hoop dat Je bent niet genoeg (en dat is oké) vele lezers weet te vinden.
Bestellen?
