Een leerdicht van Ethan, de Ezrahiet.
- Ik blijf maar zingen van Gods goedheid en zijn trouw.
Voor eeuwig staan ze vast zoals een hecht gebouw.
Hij heeft gezegd: ‘Ikzelf heb David uitverkoren
en een verbond met hem gesloten, en gezworen:
“Ik zal voor jou een huis dat eeuwig standhoudt bouwen.
De generaties door zul jij je troon behouden.”’ - Dit wonder vraagt een lied – het klinkt de hemel door.
Een leger engelen bezingt uw trouw in koor.
Wie kan er onder hen ooit uw gelijke heten
of welke god is er die zich met U kan meten?
De HEER wordt zeer gevreesd door zijn vertrouwelingen.
Hij wekt een diep ontzag bij hen die Hem omringen. - Wie is zo groot als U, zo machtig, HEER? Niet een!
U draagt uw grote trouw als mantel om U heen.
Onstuimig is de zee, maar als zij maar blijft stijgen,
brengt U de golven met een enkel woord tot zwijgen.
Het watermonster had zijn kop woest opgestoken,
maar elke vijandschap wordt door uw arm gebroken. - Hemel en aarde zijn van U met wat er leeft.
Door U staat alles vast, zodat het toekomst heeft.
U, HEER, schiep noord en zuid, in oost en west getuigen
de bergen van uw naam: Tabor en Hermon juichen.
Uw arm is sterk, U houdt uw rechterhand geheven.
Uw troon stoelt op het recht, trouw blijft U liefde geven. - Gelukkig is het volk dat weet hoe zingen gaat,
omdat zij leven, HEER, in ’t licht van uw gelaat.
Zij juichen voor uw naam, uw recht zal hen steeds dragen.
Uw glorie is hun kracht, hun eer uw welbehagen.
De HEER is zelf het schild waarmee wij ons verweren.
Een koning gaf Hij ons – trouw zal die ons regeren. - HEER, in een visioen hebt U uw plan verteld:
‘Een jongen uit het volk kies Ik als sterke held.
Mijn dienaar David zalf Ik en hij zal het merken:
Ik steun hem met mijn arm, mijn hand zal hem versterken.
Geen vijand zal Ik ooit het van hem winnen laten,
want Ik verpletter voor zijn ogen wie hem haten. - Mijn trouw en liefde gaan voortdurend met hem mee.
Hij heerst van de rivier tot aan de grote zee
en noemt Mij: “Vader, God, de rots die mij bewaarde!”
Mijn oudste zoon is hij, de hoogste vorst op aarde.
Op mijn verbond met hem kan hij voor eeuwig bouwen:
zolang de hemel blijft, zal hij zijn troon behouden. - Maar keert zijn nageslacht zich van mijn wetten af,
doen zij niet wat Ik zeg, dan kom Ik met mijn straf.
Toch blijf Ik David trouw, zoals Ik heb gezworen,
want liegen kan Ik niet! Ik houd Mij aan mijn woorden:
zijn huis houdt eeuwig stand, zijn troon doorstaat de tijden
zolang als zon en maan nog langs de hemel glijden. - Maar uw gezalfde hebt U nu verstoten, Heer.
Uw woede treft hem hard – geldt uw verbond niet meer?
Zijn kroon ligt in het stof, vol bressen zijn zijn muren.
Zijn stad wordt leeggeroofd, hij wordt bespot door buren.
U gaf zijn vijand kracht, U deed zijn haters juichen.
Bot maakte U zijn zwaard, zodat hij wel moest buigen. - Zijn glans hebt U gedoofd, zijn troon omvergegooid.
Hoelang nog duurt dat, HEER, bedaart uw woede nooit?
Verbergt U zich altijd, waar is uw trouw gebleven?
Bedenk toch, HEER: hoe kort, hoe vluchtig is mijn leven!
Hebt U de mensen soms zomaar voor niets geschapen?
Is er wel iemand die de dood niet weg zal rapen? - Waar is uw liefde nu, Heer, waar is nu de trouw
van U die David zwoer: ‘Ik bouw een huis voor jou’?
Bedenk, HEER: wie U dient, moet heel veel spot verdragen.
Ik lijd eronder hoe de volken ons belagen.
Zie wat zij tegen uw gezalfde zelfs beramen!
Loof God, ja, loof de HEER voor eeuwig! Amen, amen.
Deze psalmberijming is een project in uitvoering. Ik probeer regelmatig een nieuwe psalm te plaatsen, maar ik heb geen idee hoe vaak dat gaat lukken en ook niet of dit project ooit afkomt.
Psalmen zijn natuurlijk bedoeld om te zingen, dus ik heb er geen bezwaar tegen als dat gebeurt. Wel zou ik het leuk vinden om dat dan ook te weten.
En ik zou je willen vragen deze berijming niet verder te verspreiden zonder mijn toestemming en nooit zonder bronvermelding.
