- Zing halleluja, loof de HEER,
want Hij is goed – dat blijkt steeds weer.
Zijn liefdetrouw zal eeuwig blijven.
Wie heeft er woorden voor zijn macht?
Wie kan zijn daden ooit beschrijven?
Klinkt onze lof niet veel te zacht? - Gelukkig zijn wie nauwgezet
zich altijd houden aan Gods wet.
HEER, blijf vol liefde aan mij denken.
Kom met uw heil en laat ook mij
het goede zien dat U wilt schenken.
Maak mij met heel uw volk weer blij. - Gezondigd hebben wij, o HEER!
We deden goddeloos, steeds weer,
zoals ook onze vaders deden.
Toen U hen uit Egypte bracht,
toen waren zij meteen vergeten
hoe groot uw trouw is en uw macht. - Maar toch, omwille van zijn naam
liet God hen door de Schelfzee gaan.
Droog als woestijnzand viel dat water.
Zo toonde Hij zijn macht en schonk
zijn volk verlossing van hun haters.
Niet één was er die niet verdronk. - Het volk vertrouwde op de HEER
en zong een lofzang tot zijn eer.
Maar spoedig klonken weer hun klachten.
God zorgde niet, was hun verwijt.
Toen gaf Hij hun waar zij naar smachtten.
Ze stikten in hun gulzigheid. - Op Mozes waren zij jaloers
en op Aäron ook – twee broers
wier leiding zij niet meer erkenden.
Toen spleet de aarde en verzwolg
Dathan, Abiram en hun bende.
Een vuur verteerde hun gevolg. - Bij Horeb goten zij een stier,
een gouden kalf, een grazend dier,
en God, hun Heiland, werd vergeten.
Maar had die afgod hen bevrijd?
Had die de Schelfzee soms gespleten
en hen Egypte uit geleid? - Toen zei de HEER: ‘Ik roei hen uit!
Ze hebben het bij Mij verbruid.’
Maar Mozes, die Gods goedheid kende,
is voor hen in de bres gaan staan.
Hij wist Gods woede af te wenden,
want anders waren zij vergaan. - Ze weigerden uit ongeloof
het land dat God hun had beloofd.
Toen zwoer Hij hun: ‘Nu zul je sterven.
Je vindt je graf in de woestijn.
Ook zal je nageslacht eens zwerven
en in een vreemd land balling zijn. - Daarna bedreef heel Israël
met Baäl-Peor overspel
en at van vlees voor dode goden.
God zond een plaag, die Pinehas
stopte door zondaren te doden.
God vond dat hij rechtvaardig was. - Door hoe het volk, dat water vroeg,
zich toen bij Meriba gedroeg,
kwam Mozes zelf in moeilijkheden.
Getergd sprak hij heel ondoordacht
en God werd boos – dat was de reden
dat hij hen niet het land in bracht. - De heidenvolken spaarden zij.
Dat bracht hen tot afgoderij,
tot offers brengen aan demonen.
Hun dochters staken zij in brand,
ze offerden hun eigen zonen.
Die bloedschuld wierp een smet op ’t land. - De HEER kreeg door hun overspel
zo’n afkeer van dit Israël
dat Hij zijn volk liet onderdrukken.
Hij stuurde heidenvolken die
zijn eigendom diep deden bukken
onder een wrede tirannie. - Hen redden deed Hij keer op keer,
maar telkens tergden zij Hem weer.
Steeds dieper zonken ze in zonde.
Toch heeft Hij steeds aan hen gedacht.
Als zij zich weer in nood bevonden,
dan hoorde Hij hun jammerklacht. - Hij maakte, trouw aan zijn verbond,
dat Israël genade vond
bij hen die hen gevangen namen.
HEER, onze God, verlos ons weer!
Waar wij ook zijn – breng ons weer samen.
Dan wordt uw naam door ons geëerd. - Lof aan de God van Israël!
De HEER brengt redding en herstel,
dus loof en prijs Hem allen samen.
Geef Hem voor eeuwig alle eer
en zeg met heel het volk nu: ‘Amen!’
Zing halleluja, loof de HEER!
Deze psalmberijming is een project in uitvoering. Ik probeer regelmatig een nieuwe psalm te plaatsen, maar ik heb geen idee hoe vaak dat gaat lukken en ook niet of dit project ooit afkomt.
Psalmen zijn natuurlijk bedoeld om te zingen, dus ik heb er geen bezwaar tegen als dat gebeurt. Wel zou ik het leuk vinden om dat dan ook te weten.
En ik zou je willen vragen deze berijming niet verder te verspreiden zonder mijn toestemming en nooit zonder bronvermelding.
