4.7.29 – Leven en moraal van de pausen

Maar ik heb geen zin om met hen een wedstrijd te doen wie de meest dwaze dingen kan zeggen. Daarom ga ik maar terug naar waar ik afgedwaald ben. De roomsen binden Christus, de Heilige Geest en de kerk zo vast aan één plaats, dat ze ieder die daar de leiding heeft – al was het de duivel zelf – toch beschouwen als plaatsvervanger van Christus en als hoofd van de kerk, omdat daar in het verleden de stoel van Petrus was. Dat noem ik niet alleen goddeloos en een belediging van Christus. Ik vind het ook heel absurd en in strijd met elk gezond verstand!

Al lange tijd missen de pausen van Rome elke vorm van godsdienst of ze zijn zelfs de grootste vijanden van de godsdienst. De stoel die zij bezetten maakt van hen dus evenmin plaatsvervangers van Christus als een afgod als God beschouwd moet worden als hij in Gods tempel staat.

Bovendien, als we hun leven onderzoeken, moeten de pausen voor zichzelf maar antwoord geven op de vraag op basis van welk kenmerk ze eigenlijk als bisschop beschouwd kunnen worden.

In de eerste plaats is het een bisschop volledig onwaardig dat er in Rome zo geleefd wordt en zij dat niet alleen door de vingers zien en erover zwijgen, maar het met hun stilzwijgen zelfs als het ware goedkeuren. Want het is hun taak om de bandeloosheid van het volk door strenge tucht in bedwang te houden.

Maar ik zal niet zo streng voor hen zijn dat ik hun de misdaden van anderen aanreken. Echter, zelf geven ze zich met hun hofhouding, met vrijwel het hele college van kardinalen, met hun hele kudde geestelijken in prostitutie over aan elke vorm van slechtheid, onzedelijkheid en smerigheid, aan alle soorten schanddaden en misdaden. Het is zelfs zo erg dat ze meer op monsters lijken dan op mensen. En daarmee verraden ze natuurlijk dat ze allesbehalve bisschoppen zijn!

Maar ze hoeven niet bang te zijn dat ik nog meer van hun schande ontdek. Want het doet mij groot verdriet om me met zulke stinkende modder bezig te houden. En we moeten kuise oren sparen. Bovendien denk ik dat ik overduidelijk heb aangetoond wat ik wilde aantonen: zelfs al zou Rome in het verleden het hoofd van de kerken geweest zijn, toch verdient het het nu zelfs niet om als een van de minst belangrijke kerken beschouwd te worden.

Deze moderne vertaling van de Institutie van Johannes Calvijn heb ik tussen 2013 en 2018 paragraaf voor paragraaf op deze website geplaatst. In 2019 heb ik bovendien een gedrukte versie en een e-bookversie uitgegeven.

Gerrit Veldman

Reageren

Schrijf hier je reactie.
Vul hier alsjeblieft je naam in

Johannes Calvijnhttp://institutie.gerritveldman.nl
De reformator Johannes Calvijn leefde van 1509 tot 1564. In 1536 verscheen de eerste versie van zijn Institutie, oftewel Onderwijs in de christelijke godsdienst. Vervolgens breidde hij het boek een aantal keer fors uit, tot in 1559 de definitieve versie verscheen.

Als je deze website bezoekt, worden er cookies op je apparaat geplaatst. Cookies die nodig zijn om deze site goed te laten werken of om anonieme statistieken bij te houden, worden altijd geplaatst. Maar voor cookies die gebruikt worden om jouw surfgedrag te registreren, moet je eerst toestemming geven. Meer informatie.