Insitutie Boek 4 – De genademiddelen 4.4 – De oude kerk 4.4.3 – Een bisschop moest preken

4.4.3 – Een bisschop moest preken

Maar wat betreft de taak waarover ik het nu heb: zowel de bisschop als de presbyters moesten zich wijden aan het uitdelen van het Woord en de sacramenten. Want alleen in Alexandrië was bepaald dat een presbyter niet voor het volk zou preken. Maar dat was omdat Arius daar de kerk in verwarring gebracht had. Socrates Scholasticus zegt dat in boek 9 van de Historia tripartita. Maar Hiëronymus geeft duidelijk aan dat hij niet blij was met deze bepaling.1

Natuurlijk zou het als iets monsterlijks beschouwd worden als iemand beweerde dat hij bisschop was, maar niet ook daadwerkelijk liet zien dat hij een echte bisschop was. In die tijd was men dus zo streng dat alle dienaren ertoe gedwongen werden om hun taak uit te voeren zoals de Heer het van hen eist. En ik vertel niet over de gewoonte van slechts één bepaalde periode. Immers, zelfs in de tijd van Gregorius de Grote was de kerk al nagenoeg ingestort. In elk geval was ze afgeweken van haar oude zuiverheid. Maar zelfs in die tijd was het onacceptabel als een bisschop naliet te preken.

Zelf zegt hij ergens: ‘Een priester sterft als er geen geluid van hem te horen is. Want hij wekt de woede van de onzichtbare rechter over zich af als hij weggaat zonder het geluid van de prediking.’2

En ergens anders: ‘Als Paulus verklaart dat hij schoon is van ieders bloed, Handelingen 20:26 dan overtuigt dat woord ons van onze schuld. Het bindt ons en verklaart ons schuldig, ons die priesters genoemd worden. Dan voegen we aan onze eigen ellende ook nog de dood van anderen toe. Want zoveel mensen als we elk dag weer hun dood tegemoet zien gaan, terwijl wij onverschillig blijven zwijgen, zoveel mensen doden wij!’3

Hij zegt dat hijzelf en anderen zwijgen, omdat ze minder onvermoeibaar werkten dan eigenlijk zou moeten. Hij spaart dus zelfs niet degenen die hun taak half uitvoerden. Wat denk je dan wat hij gedaan zou hebben als iemand helemaal niets uitvoerde?

Lange tijd gold in de kerk dus dit principe: de eerste taak van een bisschop was dat hij zijn volk voedde met Gods Woord. Oftewel: hij moest zowel publiek als privé de kerk opbouwen door de gezonde leer.

1Hiëronymus van Stridon, Epistulae, 52,7.

2Gregorius de Grote, Epistulae I, 24.

3Gregorius de Grote, Homiliae super Ezechielem I, 11,10.

Deze moderne vertaling van de Institutie van Johannes Calvijn heb ik tussen 2013 en 2018 paragraaf voor paragraaf op deze website geplaatst. In 2019 heb ik bovendien een gedrukte versie en een e-bookversie uitgegeven.

Gerrit Veldman

Reageren

Schrijf hier je reactie.
Vul hier alsjeblieft je naam in

Johannes Calvijnhttp://institutie.gerritveldman.nl
De reformator Johannes Calvijn leefde van 1509 tot 1564. In 1536 verscheen de eerste versie van zijn Institutie, oftewel Onderwijs in de christelijke godsdienst. Vervolgens breidde hij het boek een aantal keer fors uit, tot in 1559 de definitieve versie verscheen.

Als je deze website bezoekt, worden er cookies op je apparaat geplaatst. Cookies die nodig zijn om deze site goed te laten werken of om anonieme statistieken bij te houden, worden altijd geplaatst. Maar voor cookies die gebruikt worden om jouw surfgedrag te registreren, moet je eerst toestemming geven. Meer informatie.