4.2.2 – De roomse kerk is een valse kerk

En zo staan de zaken ervoor onder het pausdom. Dus begrijp je wel wat voor kerk daar nog over is. In plaats van de bediening van het Woord regeert daar een bedorven en uit leugens samengesmeed bewind, dat het zuivere licht voor een deel dooft en voor een deel verstikt. In plaats van het avondmaal van de Heer is daar een heel schandelijke heiligschennis gekomen. Het dienen van God is daar door een enorme variatie aan ondraaglijk bijgeloof misvormd. De leer waar het christendom niet zonder kan bestaan, is daar volledig begraven en verjaagd. De openbare samenkomsten zijn scholen van afgoderij en goddeloosheid.

Daarom lopen we geen gevaar om van Christus’ kerk te worden afgescheurd, als we ons onttrekken aan het levensgevaar van deel hebben aan al die schanddaden. De gemeenschap van de kerk is niet ingesteld met de bepaling dat wij daardoor verstrikt zouden moeten raken in afgoderij, goddeloosheid, onwetendheid over God en andere vormen van kwaad. Nee, we moeten er juist door bewaard worden in vrees voor God en gehoorzaamheid aan de waarheid.

Ik weet dat de vleiers van de paus voor ons wel heel hoog opgeven van hun kerk, alsof er in de wereld geen andere kerk zou zijn. En alsof daarmee het pleit beslecht is, stellen ze vervolgens vast dat iedereen die zich durft onttrekken aan de kerk die zij voor ons afschilderen, een scheurmaker is en iedereen die ook maar een kik durft geven tegen haar leer, een ketter.

Maar op grond van welke argumenten bewijzen zij dat zij de echte kerk hebben? Uit de oude geschiedenisboeken voeren ze aan wat er in het verleden in Italië, Frankrijk en Spanje gebeurd is. En ze zeggen dat hun oorsprong ligt bij die heilige mannen, die door de gezonde leer de kerken gesticht en opgebouwd hebben en die de leer zelf en de stichting van de kerk met hun bloed bevestigd hebben. En dat de kerk die zo door geestelijke gaven en door het bloed van de martelaren onder hen geheiligd was, bewaard is door de ononderbroken opeenvolging van bisschoppen. Zo is voorkomen dat die kerk verloren gegaan is. Zij herinneren eraan hoe veel waarde Ireneüs, Tertullianus, Origenes, Augustinus en anderen aan deze opeenvolging hechtten.

Maar als je deze redenering even met mij wilt nalopen, kan ik je zonder enige moeite laten begrijpen hoe onbeduidend en volslagen belachelijk die is. Ook henzelf zou ik zeker aansporen om hier eens goed naar te kijken, als ik er vertrouwen in zou hebben iets te kunnen bereiken door hen te onderwijzen. Maar zij hebben geen oog voor de waarheid. Zij willen alleen op alle mogelijke manieren hun eigen zaak verdedigen. Daarom zal ik slechts een paar dingen zeggen waarmee goede mensen, die uit zijn op de waarheid, zich uit hun strikken kunnen bevrijden.

Om te beginnen vraag ik hun waarom ze Afrika, Egypte en heel Azië niet noemen. Nou, omdat in al die regio’s die heilige opeenvolging van bisschoppen is opgehouden, waardoor zij – zo pochen zij – de kerken behouden hebben. Zij bouwen hun redenering dus op deze basis: zij hebben de echte kerk omdat zij sinds haar ontstaan niet zonder bisschoppen gezeten heeft. Want in een ononderbroken rij is de een de ander opgevolgd.

Maar als ik hun nu eens op Griekenland wijs? Ik vraag hun dus opnieuw waarom zij zeggen dat bij de Grieken de kerk verloren is gegaan. Bij de Grieken is die opeenvolging van bisschoppen, die volgens hen de kerk beschermt en bewaart, nooit onderbroken. Toch beschouwen ze de Grieken als scheurmakers. Met welk recht? Omdat die het voorrecht echte kerk te zijn, zijn kwijtgeraakt door zich los te maken van de apostolische stoel. Wat? Verdien je het niet eerder om dat voorrecht te verliezen als je Christus zelf verraadt? Dat betekent dus dat die opeenvolging een loos excuus is als de opvolgers de waarheid, die ze uit handen van hun voorgangers ontvangen hebben, niet ongeschonden en onbedorven bewaren en daar niet aan blijven vasthouden.

Deze moderne vertaling van de Institutie van Johannes Calvijn heb ik tussen 2013 en 2018 paragraaf voor paragraaf op deze website geplaatst. In 2019 heb ik bovendien een gedrukte versie en een e-bookversie uitgegeven.

Gerrit Veldman

Reageren

Schrijf hier je reactie.
Vul hier alsjeblieft je naam in

Johannes Calvijnhttp://institutie.gerritveldman.nl
De reformator Johannes Calvijn leefde van 1509 tot 1564. In 1536 verscheen de eerste versie van zijn Institutie, oftewel Onderwijs in de christelijke godsdienst. Vervolgens breidde hij het boek een aantal keer fors uit, tot in 1559 de definitieve versie verscheen.

Als je deze website bezoekt, worden er cookies op je apparaat geplaatst. Cookies die nodig zijn om deze site goed te laten werken of om anonieme statistieken bij te houden, worden altijd geplaatst. Maar voor cookies die gebruikt worden om jouw surfgedrag te registreren, moet je eerst toestemming geven. Meer informatie.

FunctionalOur website uses functional cookies. These cookies are necessary to let our website work.

AnalyticalOur website uses analytical cookies to make it possible to analyze our website and optimize for the purpose of a.o. the usability.

Social mediaOur website places social media cookies to show you 3rd party content like YouTube and FaceBook. These cookies may track your personal data.

AdvertisingOur website places advertising cookies to show you 3rd party advertisements based on your interests. These cookies may track your personal data.

OtherOur website places 3rd party cookies from other 3rd party services which aren't Analytical, Social media or Advertising.