Insitutie Boek 4 – De genademiddelen 4.17 – Het avondmaal 4.17.41 – Uit onszelf zijn we het nooit waard

4.17.41 – Uit onszelf zijn we het nooit waard

Om mensen erop voor te bereiden dat ze het waard zijn om het avondmaal te eten, heeft men algemeen op een vreselijke manier arme gewetens gemarteld en gekweld. Toch had niets van waar men mee kwam daarbij enig nut. Ze zeiden dat je het waard bent om te eten als je in de genadetoestand verkeert. Bij hen betekent dat dat je rein bent en schoongewassen van alle zonde. Dat dogma houdt alle mensen die er ooit op aarde geweest zijn en nog zijn af van het gebruiken van dit sacrament. Want als het erom gaat dat we het uit ons zelf waard moeten zijn, dan is het met ons gedaan. Dan wacht ons alleen maar wanhoop en de ondergang van de dood. Ook al zouden we ons uiterste best doen, dan zouden we toch niets anders bereiken dan dat we het uiteindelijk het minst waard zijn als we het hardst zwoegen om te proberen het het waard te worden.

Om deze wond te genezen hebben zij een manier bedacht om het het waard te worden: we moeten ons zo goed mogelijk onderzoeken en van onszelf eisen dat we verantwoording afleggen van al onze daden. En dan kunnen we door berouw, biecht en genoegdoening onze onwaardigheid verzoenen. Wat dat voor manier van verzoenen is, heb ik al besproken op een plek die daar meer voor geschikt was. Wat betreft het onderwerp van dit moment zeg ik dat dit een veel te schrale en loze troost is voor mensen met een verslagen geweten, die door hun zonde worden afgeschrikt. Want als de Heer door zijn verbod niemand toelaat om deel te nemen aan zijn avondmaal, behalve wie rechtvaardig en onschuldig is, is er een zeer overtuigende waarborg nodig vóór iemand er zeker van is dat hij de rechtvaardigheid heeft die God van hem eist. Maar hoe komen we aan de zekerheid dat wie gedaan heeft wat hij kon, voor God genoeg gedaan heeft? En zelfs al was dat zo, wanneer zou iemand zichzelf durven beloven dat hij gedaan heeft wat hij kon?

We krijgen nooit voldoende zekerheid of we het wel waard zijn. En dus zal de toegang altijd gesloten blijven door dat verschrikkelijke verbod dat wie eet en drinkt zonder dat hij het waard is, zichzelf een oordeel eet en drinkt.

Deze moderne vertaling van de Institutie van Johannes Calvijn heb ik tussen 2013 en 2018 paragraaf voor paragraaf op deze website geplaatst. In 2019 heb ik bovendien een gedrukte versie en een e-bookversie uitgegeven.

Gerrit Veldman

Reageren

Schrijf hier je reactie.
Vul hier alsjeblieft je naam in

Johannes Calvijnhttp://institutie.gerritveldman.nl
De reformator Johannes Calvijn leefde van 1509 tot 1564. In 1536 verscheen de eerste versie van zijn Institutie, oftewel Onderwijs in de christelijke godsdienst. Vervolgens breidde hij het boek een aantal keer fors uit, tot in 1559 de definitieve versie verscheen.

Als je deze website bezoekt, worden er cookies op je apparaat geplaatst. Cookies die nodig zijn om deze site goed te laten werken of om anonieme statistieken bij te houden, worden altijd geplaatst. Maar voor cookies die gebruikt worden om jouw surfgedrag te registreren, moet je eerst toestemming geven. Meer informatie.

FunctionalOur website uses functional cookies. These cookies are necessary to let our website work.

AnalyticalOur website uses analytical cookies to make it possible to analyze our website and optimize for the purpose of a.o. the usability.

Social mediaOur website places social media cookies to show you 3rd party content like YouTube and FaceBook. These cookies may track your personal data.

AdvertisingOur website places advertising cookies to show you 3rd party advertisements based on your interests. These cookies may track your personal data.

OtherOur website places 3rd party cookies from other 3rd party services which aren't Analytical, Social media or Advertising.