Insitutie Boek 4 – De genademiddelen 4.11 – Kerkelijke rechtspraak 4.11.7 – Bederf van de kerkelijke rechtspraak

4.11.7 – Bederf van de kerkelijke rechtspraak

Maar uit het ene kwaad ontstaat altijd een volgend kwaad. En zo hebben de bisschoppen deze taak als hun zorg onwaardig van zich afgeschoven en aan anderen overgelaten. Als gevolg hiervan zijn er ‘officialen’ aangesteld om die taak te vervullen.

Ik zeg nog niet wat voor soort mensen dat zijn. Ik zeg alleen: zij verschillen in niets van wereldlijke rechters. En toch noemen zij zich nog een geestelijke rechtbank, ook al wordt er alleen over aardse zaken geprocedeerd. Ook al zou hier verder geen kwaad in schuilen, hoe durven ze een rechtbank waar allerlei rechtszaken uitgevochten worden, een kerkelijke rechtbank noemen?

‘Maar daar zijn toch vermaningen! Daar is toch de ban!’ Zeker, zo spelen ze een spelletje met God. Is een arme man geld schuldig? Hij wordt gedagvaard. Als hij verschijnt, wordt hij veroordeelt. Als hij ondanks zijn veroordeling toch niet betaalt, wordt hij vermaand. Na de tweede vermaning wordt er een stap gezet richting excommunicatie. Als hij niet verschijnt, wordt hij vermaand, dat hij voor de rechtbank moet verschijnen. Als hij dat niet snel genoeg doet, wordt hij vermaand en al snel door de ban getroffen. Ik vraag je: hoe lijkt dit nog maar een beetje op hoe Christus het heeft ingesteld, op wat vroeger de gewoonte was of op hoe het er in de kerk aan toe hoort te gaan?

‘Maar er wordt daar toch ook geoordeeld over zonden!’ Inderdaad, ontucht, onkuisheid, dronkenschap en meer van zulke wandaden accepteren ze niet alleen. Ze keuren die stilzwijgend goed en bevorderen die zelfs in zekere zin. En dat niet alleen bij het gewone volk, maar ook bij de geestelijken zelf. Van de velen dagvaarden ze slechts enkelen, óf om niet de indruk te wekken dat ze zich er helemaal niet druk om maken, óf om hun geld af te persen.

Ik zwijg over het plunderen, roven en stelen en de heiligschennis die eruit voortkomen. Ik zwijg erover wat voor mensen meestal voor deze taak worden uitgekozen. Het is meer dan genoeg dat de roomsen pochen op hun geestelijke rechtspraak, terwijl we gemakkelijk kunnen bewijzen dat niets zo erg in strijd is met de manier waarop Christus die heeft ingesteld. Hun rechtspraak lijkt niet méér op wat vroeger de gewoonte was dan dat het donker lijkt op het licht.

Deze moderne vertaling van de Institutie van Johannes Calvijn heb ik tussen 2013 en 2018 paragraaf voor paragraaf op deze website geplaatst. In 2019 heb ik bovendien een gedrukte versie en een e-bookversie uitgegeven.

Gerrit Veldman

Reageren

Schrijf hier je reactie.
Vul hier alsjeblieft je naam in

Johannes Calvijnhttp://institutie.gerritveldman.nl
De reformator Johannes Calvijn leefde van 1509 tot 1564. In 1536 verscheen de eerste versie van zijn Institutie, oftewel Onderwijs in de christelijke godsdienst. Vervolgens breidde hij het boek een aantal keer fors uit, tot in 1559 de definitieve versie verscheen.

Als je deze website bezoekt, worden er cookies op je apparaat geplaatst. Cookies die nodig zijn om deze site goed te laten werken of om anonieme statistieken bij te houden, worden altijd geplaatst. Maar voor cookies die gebruikt worden om jouw surfgedrag te registreren, moet je eerst toestemming geven. Meer informatie.