Insitutie Boek 4 – De genademiddelen 4.10 – Kerkelijke wetten 4.10.13 – De bepalingen van de roomsen leggen de kerk een juk op als van het jodendom

4.10.13 – De bepalingen van de roomsen leggen de kerk een juk op als van het jodendom

Dan nu de tweede fout. Wie ziet niet dat de bepalingen zo een voor een op elkaar gestapeld zijn dat het nu zo’n groot aantal is dat de christelijk kerk het absoluut niet dragen kan? Zo komt het dat er in de rituelen een soort jodendom zichtbaar is en dat het voor mensen met een vroom hart een zware marteling is om zich aan sommige bepalingen te houden.

Augustinus klaagde dat in zijn tijd Gods geboden genegeerd werden, maar ondertussen alles zo vol verwaandheid was, dat je zwaarder gestraft werd als je binnen acht dagen na je doop met je blote voet de aarde had aangeraakt, dan als je je verstand benevelde met dronkenschap. Hij klaagde dat de kerk, die God in zijn barmhartigheid vrij wilde hebben, zo zwaar onderdrukt werd dat de toestand van de Joden gemakkelijker te dragen was.1

Stel dat die heilige man in onze tijd leefde. Hoe zou hij dan geklaagd hebben over de slavernij die er nu is? Want het aantal bepalingen is nu tien keer zo groot en elke punt of komma wordt honderd keer zo streng toegepast als toen. Zo gaat het altijd: als de verkeerde wetgevers eenmaal het gezag hebben overgenomen, houden ze nooit meer op met gebieden en verbieden, totdat ze het toppunt van veeleisendheid bereiken.

Paulus heeft dat ook heel mooi aangewezen met deze woorden: ‘Als jullie voor de wereld gestorven zijn, waarom worden jullie dan nog belast met bepalingen, alsof jullie nog in de wereld zouden leven: “Eet niet, proef niet, raak niet aan.”?’ Kolossenzen 2:20-21 Het Griekse woord haptesthai betekent zowel ‘eten’ als ‘aanraken’. Maar hier wordt natuurlijk de eerste betekenis bedoeld, want anders zou er een overbodige herhaling staan. De apostel beschrijft hier dus heel goed hoe valse profeten steeds verder gaan. Ze beginnen met bijgeloof door niet alleen te verbieden om iets te eten, maar zelfs om er een klein hapje van te nemen. Als ze dat bereikt hebben, verbieden ze zelfs om ervan te proeven. Als ze ook daarin hun zin hebben gekregen, denken ze dat je het zelfs niet met een vinger aan mag raken.

1Augustinus, Epistulae, 55.

Deze moderne vertaling van de Institutie van Johannes Calvijn heb ik tussen 2013 en 2018 paragraaf voor paragraaf op deze website geplaatst. In 2019 heb ik bovendien een gedrukte versie en een e-bookversie uitgegeven.

Gerrit Veldman

Reageren

Schrijf hier je reactie.
Vul hier alsjeblieft je naam in

Johannes Calvijnhttp://institutie.gerritveldman.nl
De reformator Johannes Calvijn leefde van 1509 tot 1564. In 1536 verscheen de eerste versie van zijn Institutie, oftewel Onderwijs in de christelijke godsdienst. Vervolgens breidde hij het boek een aantal keer fors uit, tot in 1559 de definitieve versie verscheen.

Als je deze website bezoekt, worden er cookies op je apparaat geplaatst. Cookies die nodig zijn om deze site goed te laten werken of om anonieme statistieken bij te houden, worden altijd geplaatst. Maar voor cookies die gebruikt worden om jouw surfgedrag te registreren, moet je eerst toestemming geven. Meer informatie.