Insitutie Boek 3 – Het delen in Christus 3.4 – Berouw, schuldbelijdenis en genoegdoening 3.4.23 – De voorstanders van de biecht verdraaien de Schrift

3.4.23 – De voorstanders van de biecht verdraaien de Schrift

Ik heb beloofd om ergens anders te bespreken hoe dom de voorstanders van de biecht door elkaar halen wat de Schrift leert over de sleutelmacht. Dat kan ik beter doen als ik de regering van de kerk ga behandelen. Toch is het goed als de lezers niet vergeten dat de voorstanders van de biecht volledig verdraaien wat Christus aan de ene kant gezegd heeft over de prediking van het evangelie en aan de andere kant over de ban. Ze verdraaien dat om het op de geheime, individuele biecht te kunnen toepassen. Ze beweren dat de apostelen het recht om los te maken gekregen hebben, zodat de priesters dat recht konden uitoefenen door de zonden te vergeven die aan hen zijn opgebiecht. Maar het is duidelijk dat ze uitgaan van een verkeerd en waardeloos principe. Want het losmaken dat het geloof dient, is niets anders dan een getuigen van de genade, op basis van de gratis belofte van het evangelie. En de andere vorm van losmaken, in verband met de kerkelijke tucht, heeft niets te maken met geheime zonden. Die vorm slaat juist op openbare gevallen, om de publieke ergernis van de kerk weg te nemen.

Bovendien is het walgelijk en schandelijk dat ze zo hun best doen om her en der Schriftbewijzen bij elkaar te rapen om zo te bewijzen dat het niet genoeg is om alleen aan God of aan leken je zonden te belijden, zonder dat er een priester op de hoogte gebracht wordt. Want als de kerkvaders de zondaren al een keer aanraden om hun hart te luchten bij hun herder, kun je dat niet zo opvatten dat ze bedoelen dat je je zonden moet opsommen. Want dat was in hun tijd ongebruikelijk.

Vervolgens lijkt het erop dat Lombardus en dergelijke lieden zo slinks waren dat ze zich expres onderwerpen aan vervalste boeken. Met de uiterlijke schijn van die boeken willen ze eenvoudige mensen bedriegen. Ze erkennen wel terecht dat het losmaken altijd meekomt met berouw en dat er daarom geen sprake meer is van een binding als iemand getroffen wordt door berouw, zelfs al heeft hij nog niet gebiecht. En dus erkennen ze dat een priester eigenlijk niet de zonden vergeeft, maar alleen uitspreekt en verklaart dat ze vergeven zijn.

Maar met het woord ‘verklaren’ introduceren ze een grove dwaling. Want ze stellen een ritueel in de plaats van de leer. Daar voegen ze dan aan toe dat wie al voor God vergeving gekregen heeft, dan in de ogen van de kerk losgemaakt wordt. Maar dan laten ze onterecht op ieder persoonlijk slaan wat – ik heb dat al gezegd – bestemd is voor de algemene tucht, als er een ergernis moet worden weggenomen van een ergere, openbare zonde.

En even later gooien ze deze zelfbeheersing weg en bederven ze die door er nog een andere manier van vergeving aan toe te voegen: een vergeving die gepaard gaat met straf en genoegdoening. Hun offers kennen ze dan het recht toe om te halveren wat God ons altijd in zijn geheel beloofd heeft. Want God eist alleen berouw en geloof. Dus is zo’n halvering en beperking een vreselijke heiligschennis. Want dat is hetzelfde alsof de priester met een vetorecht God tegenhoudt en niet accepteert dat God enkel uit welwillendheid iemand in genade aanneemt, als die zich niet eerst voor een priester ter aarde geworpen heeft en door een priester gestraft is.

Deze moderne vertaling van de Institutie van Johannes Calvijn heb ik tussen 2013 en 2018 paragraaf voor paragraaf op deze website geplaatst. In 2019 heb ik bovendien een gedrukte versie en een e-bookversie uitgegeven.

Gerrit Veldman

Reageren

Schrijf hier je reactie.
Vul hier alsjeblieft je naam in

Johannes Calvijnhttp://institutie.gerritveldman.nl
De reformator Johannes Calvijn leefde van 1509 tot 1564. In 1536 verscheen de eerste versie van zijn Institutie, oftewel Onderwijs in de christelijke godsdienst. Vervolgens breidde hij het boek een aantal keer fors uit, tot in 1559 de definitieve versie verscheen.

Als je deze website bezoekt, worden er cookies op je apparaat geplaatst. Cookies die nodig zijn om deze site goed te laten werken of om anonieme statistieken bij te houden, worden altijd geplaatst. Maar voor cookies die gebruikt worden om jouw surfgedrag te registreren, moet je eerst toestemming geven. Meer informatie.