3.4.22 – Gods Woord biedt zekerheid

Misschien brengt iemand hiertegen in dat de bediening van wettige dienaren van Christus niet minder onzeker is. Want als zij losmaken, is dat afhankelijk van geloof en dat is altijd twijfelachtig. Bovendien hebben zondaren dan geen troost, of alleen een troost die niets voorstelt, als de dienaar zelf niet in staat is hun geloof te beoordelen en niet zeker weet of ze wel echt losgemaakt zijn.

Maar de oplossing ligt voor de hand. Want de roomsen zeggen dat een priester alleen zonden vergeeft die hij zelf te weten gekomen is. Dus is volgens hen de vergeving afhankelijk van het oordeel van de priester. Als die niet met zijn verstand onderscheidt wie vergeving waard is, is de hele handeling nutteloos en tevergeefs. Kortom, de macht waar zij het over hebben bestaat uit een rechtspraak die gepaard gaat met onderzoek. Daar wordt de vergeving en het losmaken mee verbonden.

Op dit punt vind je nergens zekerheid. Sterker nog, dit is een diepe afgrond. Want als de biecht niet compleet is, is ook de hoop op vergeving gehavend. Bovendien kan het niet anders of ook de priester blijft in onzekerheid. Want hij weet niet of de zondaar zijn zonden oprecht opnoemt. En ten slotte is het grootste deel van de priesters niet meer geschikt voor deze taak dan een schoenmaker voor het bewerken van het land. Zo onwetend en onkundig zijn de priesters. En degenen die wel geschikt zijn, moeten dus zelf wel beseffen hoe verdacht ze zijn.

Dit is dus de oorzaak dat het pauselijke losmaken zo onzeker en twijfelachtig is: ze willen dat de persoon van de priester het fundament vormt. En dat niet alleen, maar ook zijn kennis van de zonden, zodat hij alleen oordeelt over gemelde, onderzochte en gecontroleerde dingen.

Verder, stel dat je die geweldige leraren vraagt of een zondaar met God verzoend wordt als sommige zonden vergeven zijn. Ik zie niet wat ze dan anders kunnen antwoorden dan dat ze gedwongen worden toe te geven dat je niets hebt aan wat een priester ook uitspreekt over het vergeven van zonden die hij heeft horen opnoemen, zolang voor andere zonden de schuld nog open staat.

En wat een gevaarlijke angst houdt het geweten gevangen van degene die biecht! Dat blijkt hieruit: hij moet volgens hen volledig vertrouwen op het oordeel van de priester, want uit Gods Woord krijgt hij geen zekerheid.

De leer die ik leer is vrij van al dit soort absurde ideeën! Want het losmaken gebeurt op deze voorwaarde: dat de zondaar erop vertrouwt dat God hem genadig is, als hij maar oprecht verzoening zoekt in het offer van Christus en rust op de genade die hem wordt aangeboden. Dus wie als heraut verkondigt wat hem gezegd wordt op basis van Gods Woord, kan niet missen. En een zondaar kan een zekere en duidelijke losmaking krijgen als die simpele voorwaarde erbij gesteld wordt over het omhelzen van de genade van Christus: ‘Het zal gebeuren zoals je gelooft.’ Mattheüs 9:29 Dat is een algemene regel van de meester zelf. Maar in het pausdom wordt die regel goddeloos genegeerd.

Deze moderne vertaling van de Institutie van Johannes Calvijn heb ik tussen 2013 en 2018 paragraaf voor paragraaf op deze website geplaatst. In 2019 heb ik bovendien een gedrukte versie en een e-bookversie uitgegeven.

Gerrit Veldman

Reageren

Schrijf hier je reactie.
Vul hier alsjeblieft je naam in

Johannes Calvijnhttp://institutie.gerritveldman.nl
De reformator Johannes Calvijn leefde van 1509 tot 1564. In 1536 verscheen de eerste versie van zijn Institutie, oftewel Onderwijs in de christelijke godsdienst. Vervolgens breidde hij het boek een aantal keer fors uit, tot in 1559 de definitieve versie verscheen.

Als je deze website bezoekt, worden er cookies op je apparaat geplaatst. Cookies die nodig zijn om deze site goed te laten werken of om anonieme statistieken bij te houden, worden altijd geplaatst. Maar voor cookies die gebruikt worden om jouw surfgedrag te registreren, moet je eerst toestemming geven. Meer informatie.