2.10.11 – Abraham leefde op aarde in ellende

Abraham moet, gelet op zijn geloof, voor ons opwegen tegen een ontelbare menigte. Zijn geloof wordt ons voorgesteld als een heel goede norm voor ons geloof. En om kinderen van God te zijn, moeten ook wij meegeteld worden onder zijn nakomelingen. Galaten 3:7 Maar het zou toch wel heel absurd zijn als Abraham de vader van alle gelovigen wordt genoemd, als hij zelf onder de gelovigen zelfs niet de laagste plaats zou innemen? Hij kan ook niet uit het aantal gelovigen geschrapt worden, zelfs niet van zijn eervolle rang verdreven worden, zonder dat dat het einde betekent voor heel de kerk.

Dan nu wat hij in zijn leven meegemaakt heeft. God roept hem en meteen wordt hij weggerukt uit zijn vaderland, weg van zijn ouders en vrienden. Genesis 12:1-4 Dat zijn toch de belangrijkste dingen die het leven aangenaam maken. Maar het is net alsof de Heer hem volgens een vast plan elk levensgenot wil ontnemen. Het land waar hij volgens Gods bevel moet gaan wonen, is hij nog maar net binnengetrokken, of de honger verdrijft hem al weer. Hij vlucht, op zoek naar hulp. Maar om zichzelf te redden, moet hij daar toestaan dat er ontucht gepleegd wordt met zijn vrouw. Genesis 12:10-20 Waarschijnlijk heeft hij dat erger gevonden dan wanneer hij vele doden had moeten sterven. Wat is er nu zo gelukkig aan om in een land te wonen waar je zo vaak honger moet lijden, of waar je zelfs van honger zou ontkomen als je niet wegvlucht? Bovendien moet hij bij Abimelech opnieuw zijn vrouw opgeven om zijn eigen hachje te redden. Genesis 20

Vele jaren lang dwaalt hij rond van hot naar her. Ondertussen dwingen de aanhoudende ruzies van zijn slaven hem ertoe om zijn neef Lot weg te sturen. Genesis 13:5-12 Die neef beschouwde hij als zijn zoon! Dat afscheid heeft hij vast ervaren als een amputatie van een van zijn ledematen. Even later hoort hij dat zijn neef door vijanden gevangen genomen en weggevoerd is. Genesis 14:12-13 Waar hij ook gaat, overal ontmoet hij buren die afschuwelijk wreed zijn. Ze staan hem zelfs niet toe water te drinken uit de putten die hij met veel moeite gegraven heeft. Het recht om die putten te gebruiken zou hij immers niet van de koning van Gerar gekocht hebben, als het hem niet eerst verboden was om ze te gebruiken. Genesis 21:25-27

Bovendien wordt hij zo oud dat hij onvruchtbaar is. En dan is hij nog steeds kinderloos. Dat is het ergste! Maar tegen de verwachting in verwekt hij Ismaël. Diens geboorte komt hem echter duur te staan. Want Sara gunt hem geen rust met haar verwijten, alsof hij haar slavin zou aanzetten tot koppigheid en de onrust in huis dus zijn schuld zou zijn. Genesis 16 Uiteindelijk wordt Izak geboren. Maar het gevolg is dat Ismaël, de oudste, verstoten wordt. Eenzaam en haast als een vijand wordt hij weggejaagd. Genesis 21:1-21

Izak blijft alleen over. Afgeleefd en oud zou de goede man bij hem rust moeten vinden. Maar even later krijgt hij het bevel hem te offeren. Genesis 22:2 Zou een mens een nog grotere ramp kunnen verzinnen dan dat je als vader de beul wordt van je zoon? Als een ziekte Izak had weggerukt, wie zou de grijsaard dan niet heel ellendig gevonden hebben? Zijn zoon zou hem gegeven zijn om een spelletje met hem te spelen, om zijn verdriet alleen maar te verdubbelen omdat hij hem weer kwijtraakte. Als een of andere vreemde Izak gedood had, zou dat extra ellende betekend hebben omdat het zo laaghartig was. Maar dit overtreft alle soorten van ellende: dat je door je vader wordt afgemaakt.

Kortom, in heel zijn levensloop is Abraham zo geplaagd en gekweld – als je een schilderij zou willen maken van een leven vol kommer en kwel, dan zou je geen geschikter voorbeeld kunnen vinden. En nu moet niemand daar tegen inbrengen dat hij niet totaal ongelukkig geweest is, omdat hij uit zoveel grote stormen ten slotte toch gelukkig tevoorschijn gekomen is. Want als iemand na een eindeloze reeks moeilijkheden zich daar uiteindelijk toch nog aan ontworstelt, zeg je niet dat zo iemand een gelukkig leven geleid heeft. Dat zeg je pas als iemand nooit door rampen getroffen wordt en rustig kan genieten van de goede dingen in dit leven.

Deze moderne vertaling van de Institutie van Johannes Calvijn heb ik tussen 2013 en 2018 paragraaf voor paragraaf op deze website geplaatst. In 2019 heb ik bovendien een gedrukte versie en een e-bookversie uitgegeven.

Gerrit Veldman

Reageren

Schrijf hier je reactie.
Vul hier alsjeblieft je naam in

Johannes Calvijnhttp://institutie.gerritveldman.nl
De reformator Johannes Calvijn leefde van 1509 tot 1564. In 1536 verscheen de eerste versie van zijn Institutie, oftewel Onderwijs in de christelijke godsdienst. Vervolgens breidde hij het boek een aantal keer fors uit, tot in 1559 de definitieve versie verscheen.

Als je deze website bezoekt, worden er cookies op je apparaat geplaatst. Cookies die nodig zijn om deze site goed te laten werken of om anonieme statistieken bij te houden, worden altijd geplaatst. Maar voor cookies die gebruikt worden om jouw surfgedrag te registreren, moet je eerst toestemming geven. Meer informatie.