Het wonder van Pinksteren

vlammen

Morgen is het Pinksteren. Dan herdenken we de uitstorting van de Heilige Geest. Die uitstorting ging gepaard met opvallende tekenen. Het geluid van een harde wind. Tongen van vuur. Maar het meest opvallende teken was natuurlijk het talenwonder. Gewone Joodse mannen uit het achterlijke Galilea spraken voor mensen afkomstig uit allerlei verre landen. Maar al die mensen hoorden die Galileeërs spreken in hun eigen moedertaal. Maar wat was nu precies het wonder? Was het een spreekwonder of een hoorwonder? Ik bedoel: spraken de discipelen opeens in verschillende talen, of spraken ze gewoon hun eigen taal, maar hoorden de omstanders hen in een andere taal? Of was het een combinatie van beide?

Verder lezen

Hemelvaartsdag 1843

Willem de Clercq

Nu het dagboek van Willem de Clercq in zijn geheel via internet te raadplegen is, biedt dat de mogelijkheid om allerlei interessante verhalen op te diepen. Omdat het net Hemelvaartsdag geweest is, begin ik met een verslag van De Clercqs laatste Hemelvaartsdag, in 1843. Op zich niet zo interessant, ware het niet dat het een mooi voorbeeld is van hoe moeilijk De Clercq het in zijn laatste jaar had. Bovendien kan ik dit verhaal aanvullen uit een andere interessante bron, die tegenwoordig ook op internet te vinden is, en waaruit we een aardig idee krijgen van de indruk die De Clercq maakte op mensen die hem van dichtbij meemaakten.

Verder lezen

Heb je vijanden lief – zelfs IS?

isis

De beelden en verhalen die de wereld overgaan van de gruwelijke misdaden die in het Midden-Oosten bedreven worden door de mensen van de zogenaamde Islamitische Staat (IS), gaan je als christen niet in de koude kleren zitten. Vooral niet omdat vaak mede-christenen het slachtoffer zijn. Wat daar gebeurt, ervaar je als christen gemakkelijk als een aanval op jezelf. Tenminste, ik wel. Stel dat ik daar woonde? Stel dat zoiets hier ook zou gebeuren? Nu proef ik onder christenen hier in Nederland zo nu en dan heftige emoties richting IS. Haatgevoelens. Wraakgevoelens. Begrijpelijk natuurlijk. Menselijk. Maar is dat christelijk?

Verder lezen

Oordeel niet! – of toch wel?

weegschaal

Voor kritische christenen zoals ik is het geen leuke tijd. Er is zoveel om kritiek op te hebben. De oppervlakkige, postmoderne vrijblijvendheid grijpt als een besmettelijke ziekte om zich heen. Steeds meer christenen laten zich leiden door hun gevoel in plaats van Gods Woord, vaak zonder het zelf door te hebben. Met het gevolg dat ze in hun ideeën en levensstijl steeds meer meedoen met wereld om ons heen. Daar wordt ik niet vrolijk van. Maar nog vervelender wordt het soms als je je kritiek daarop uit. Want een van de uitwassen van deze ‘ziekte’ is dat kritiek vaak niet meer mag. Wie ben ik dat ik kritiek zou mogen hebben op wat andere christenen vinden of doen? Kritiek wordt gezien als liefdeloos en als oordelen. En oordelen mag niet. Dat heeft Jezus immers zelf gezegd? ‘Oordeel niet, opdat je niet geoordeeld wordt!’ Dat is tegenwoordig een van de bekendste…

Verder lezen

De dubbele moraal van Nederland: Zwarte Piet, de SGP en het homohuwelijk

Zwarte Piet

Sinterklaas is in opspraak. Sinterklaas discrimineert. Erger nog, Sinterklaas houdt slaven. Zwarte slaven. Tenminste, dat vinden ze bij de VN. Er moet nog een onderzoek komen, maar de uitkomst staat eigenlijk al vast. Zwarte Piet kan niet meer anno 2013. Maar in Nederland denken we daar anders over. Handen af van Zwarte Piet! Discriminatie? Wat een onzin! Die paar niet-blanke Nederlanders die zich wel gediscrimeerd voelen? Zeurpieten zijn het! Zwarte Piet is altijd zwart geweest. En dus moet hij zwart blijven. Ik moet eerlijk zeggen dat ik deze collectieve verontwaardiging over de aantasting van ‘ons’ sinterklaasfeest nogal hypocriet vindt.

Verder lezen

Weg met het wielrennen!

wielrenner

De Rabobank stopt met het sponsoren van wielerploegen. Omdat ‘de wielerwereld tot op het bod verziekt’ is. Doping, doping en nog eens doping. Een wijs besluit van de Rabobank, lijkt me. Maar niet meer dan een begin. Wat mij betreft: weg met de topwielrennerij! Weg met de topsport!

Verder lezen

Voetbal en afgoderij

voetbal

‘Om te winnen geef ik alles, alles, alles!’ Dit is een uitspraak van de voetballer Dirk Kuijt, die ik een tijd geleden tegenkwam in een reclamecampagne van een supermarkt. Natuurlijk moet je niet alles serieus nemen wat in reclamecampagnes gezegd wordt, maar hij tekent wel het fanatisme waar deze voetballer om bekend staat. Bovendien vond ik deze uitspraak eigenlijk heel logisch. Immers, ik kom hem ook al in de bijbel tegen. In de eerste brief aan de Korinthiërs zegt Paulus: ‘Iedereen die aan een wedstrijd deelneemt beheerst zich in alles.’ (1 Kor. 9: 25 NBV) Winnen gaat immers niet vanzelf. Je moet er veel voor doen. Je moet er veel voor laten. Je moet er veel voor opofferen.

Verder lezen